Achttien jaar geleden ging Otto met vroegpensioen. Solliciteren moest, maar het bracht hem vooral iets moois: het eerste contact met de wijkcoach van Mozaïek Welzijn.

Zo rolde hij het vrijwilligerswerk in. “Ik werd een soort oren en ogen van de wijk,” vertelt Otto. “Daarnaast hielp ik mee met de wijklunch en kookte ik in het Oosthonk voor ouderen. Ook heb ik gekookt voor Clubhuis Tiel. Met mijn leeftijd van 75½ jaar vond ik dat ik genoeg had gedaan voor mijn medemensen. Bovendien liet mijn gezondheid me in de steek.”

Ouderenpost door de brievenbus

Otto en zijn vrouw Ineke wonen al 53 jaar in dezelfde straat in Tiel. Vanuit hun woonkamer kijken ze uit op het schoolplein waar hun eigen kinderen vroeger speelden. Nu krijgen ze met Pasen en Kerst tekeningen en knutselwerkjes van basisschoolkinderen. “De ouderenadviseur van Mozaïek kende me nog en vroeg of wij ook ouderenpost wilden ontvangen,” zegt Otto.

Een project dat verbindt

Voor de ouderenpost werkt Mozaïek samen met verschillende basisscholen. Kinderen maken kaarten of knutselwerkjes en Mozaïek zorgt dat deze bij ouderen in Tiel terechtkomen. “Kinderen schrijven zulke oprechte dingen,” vult Ineke aan. “Dit brengt herinneringen terug van toen mijn kinderen klein waren.” Ineke en Otto laten de kaarten altijd vol trots aan hun kinderen en kleinkinderen zien.

Oog voor elkaar

Otto en Ineke hebben extra aandacht voor hun 91-jarige buurman. Ze kijken regelmatig even om de hoek, helpen hem met de boodschappen en soms komt hij langs voor een kopje thee en een gezellig praatje. Toen de buurman de ouderenpost bij Otto en Ineke op de vensterbank zag staan, wilde hij dit zelf ook graag ontvangen. “Hij was zó blij met zijn eigen kaarten,” zegt Ineke glimlachend. Voor zowel de buurman als voor Otto en Ineke brengt de ouderenpost iets warms in huis. “Het is gewoon leuk om post te krijgen,” zeggen ze. “Of je nu alleen bent of samen.”